Blogs

Blogs, interview en film

Wil je zelf een blog of artikel schrijven of een link naar een filmpje of website plaatsen? Dat kan. Klik op 'Bericht toevoegen'. Hiervoor heb je wel een profiel nodig.

  • Waarom het festival er zo uitziet

    Erfgoed Gelderland 14-10-2020 216 keer bekeken 1 reacties

    ERFGOEDFESTIVAL 2020
    27 september t/m 31 oktober

    De opmerkzame kijker was het waarschijnlijk al opgevallen dat het Erfgoedfestival compleet anders is dan de afgelopen jaren. Het vindt plaats op een ander tijdstip, met een andere vorm en een andere manier waarop we de inhoud vertellen. Bij zo’n verandering hoort ook een nieuw uiterlijk.

    Over dat uiterlijk heb ik nog te weinig gesproken. Terwijl we er de afgelopen maanden erg druk mee zijn geweest. Want waarom ziet het Erfgoedfestival er grafisch uit, zoals het er nu uitziet?

    De ontwikkeling van een huisstijl is belangrijk. Grafische vormgeving is een vak. Wat mij betreft zou je het, goed aangepakt, ook als een autonome kunst kunnen zien. Te vaak schuiven we ontwerpers en grafische vormgevers in een ondersteunende rol: ze voeren slechts uit wat een communicatie- of marketingafdeling bedacht heeft.

    Het is een interessante discussie. Wanneer is iets ondersteunend en wanneer niet? Bij het Erfgoedfestival zijn we een experiment aangegaan: we hebben alle filmmakers de vrijheid gegeven zelf te bedenken hoe en wat ze wilden filmen. We stuurden tien filmploegen afgelopen zomer de provincie in met die vrijheid. Dat komt vanuit een diep geloof dat mensen bloeien wanneer ze de vrijheid krijgen. Want de basis van die vrijheid is vertrouwen. Vertrouwen in iemands deskundigheid en creativiteit. Daarover in een volgend blog meer.

    Die vrijheid hebben we ook gegeven aan de grafische vormgevers van Studio Boot. Het werk van Boot is op talloze plekken te zien (van postzegels tot boeken) en hangt al jaren in het MoMa in New York. Edwin Vollebergh en Petra Janssen, het duo achter Boot, hebben de smoel van allerlei grote bedrijven, producten, locaties en festivals bepaald. Hoewel het voor grafische vormgevers een horror is om met opdrachtgevers te werken die zeggen ‘doe maar wat’, is het ook behoorlijk vervelend dat allerlei directies en marketeers denken dat ze grafische vormgevers zijn. Of in ieder geval: dat ze hun eigen smaak te vaak verwarren met kennis. En dat, als een directeur iets niet ‘mooi’ vindt, er direct nieuwe versies gemaakt moeten worden.

    Boot heeft van het Erfgoedfestival de vrijheid gekregen. We hebben lange gesprekken met hen gevoerd over het festival, over de locaties in Gelderland en over erfgoed in het algemeen. Daarbij hebben we ook een duidelijke wens geformuleerd: de inhoud van het festival (de samenwerking tussen kunst en erfgoed, waardoor historische thema’s naar de actualiteit getrokken worden) moet op een of andere manier terugkomen in de vormgeving. Op deze manier wordt vrijheid niet hetzelfde als ‘doe maar wat’.

    Ik vind dat Boot iets heel moois heeft afgeleverd. Hoewel dat meteen ook weer niet belangrijk is: of ik het mooi vind, is absoluut niet relevant. Of het wérkt wel. Wat mij betreft heeft het Erfgoedfestival een actuele, frisse uitstraling gekregen. En is het een vormgeving die dienend en aanvullend is aan de inhoud. Op deze manier is vormgeving niet zozeer alleen ondersteunend. Ik kan zelfs stellen dat het werk van Boot op gelijke voet staat met dat van de makers die in residentie zijn gegaan. Daarmee is grafische vormgeving een autonome kunstvorm geworden én draagt het bij aan de complete online beleving en programmering van het Erfgoedfestival.

    Op de deskundigheid van iemand anders vertrouwen is geen vanzelfsprekendheid in veel samenwerkingen. Maar dat zou het wel moeten zijn. Het levert de mooiste resultaten op.

    Deze blog is geschreven door Mijke Pol, directeur van het Erfgoedfestival (27 september – 31 oktober 2020). De nieuwe werken van TyphoonJaap RobbenAnne Soldaat & Clean Pete en Suzanne Liem, Farida Nabibaks en Roos Rebergen staan inmiddels online. Elke zondag verschijnen er nieuwe optredens op erfgoedfestival.nl/online.

    Het Erfgoedfestival is een initiatief van Erfgoed Gelderland en wordt mede mogelijk gemaakt door de Provincie Gelderland. Bekijk hier het programma. Op de hoogte blijven? Meld je aan voor de nieuwsbrief.

  • Eindelijk weer

    Erfgoed Gelderland 07-10-2020 267 keer bekeken 0 reacties

    ERFGOEDFESTIVAL 2020
    27 september t/m 31 oktober

    Ze stonden er allemaal zondag 27 september. Alle kunstenaars die de afgelopen zomer in residentie waren in de provincie, toonden aan genodigden in Arnhem de resultaten. En natuurlijk was alles anders: we zaten immers tussen twee persconferenties van Rutte in. Waren we een week later geweest, dan had het feest misschien wel helemaal niet door kunnen gaan.

    We hadden die zondag allemaal het gevoel dat we niet alleen de opening van het Erfgoedfestival en de Maand van de Geschiedenis organiseerden. Voor veel makers was het de eerste keer dat ze weer op het podium stonden. Voor het eerst in een half jaar hadden zij een live publiek, was er licht, een regiedraaiboek, een technische doorloop en een applaus. Het was kortom veel meer dan een opening: het was als boven komen na veel te lang zwemmen onder water. Of, zoals muzikant Marike Jager later zei: ‘fijn dat we die nog hebben meegepikt’.

    Ook voor veel mensen in het publiek was het de eerste keer dat ze weer in een schouwburg zaten. Net als dat voor mijzelf het geval was. Ik moet bekennen dat ik sinds februari geen voorstelling of concert meer bezocht had. Gewoon omdat het niet noodzakelijk was en ik – net als zoveel mensen – de niet noodzakelijke zaken als eerste geschrapt had.

    Het emotioneerde me om te kunnen zien waar we zo lang vanachter onze computers aan hebben gewerkt. De optredens van Mr. Weazley, Jaap Robben en Typhoon werden live gestreamd. Al het andere is opgenomen en wordt deze maand in delen gedeeld. Elke woensdag en zondag verschijnt er hier online nieuwe content.

    Het is fijn dat we deze oplossing hebben, maar het is ook lastig. Want in hoeverre is publiek bereid om die content – optredens krijgen opeens een hele lelijke Engelse term in de marketing – te bekijken? Het is iets waar we samen met alle erfgoedlocaties en kunstenaars achter moeten komen deze maand. Groot voordeel is in ieder geval dat internet en social media niet aan grenzen doen: heel Nederland is opeens ons podium. Het geeft Gelderland de kans om te laten zien dat het erfgoed en kunst van internationaal niveau heeft. Dat is iets wat wij al lang wisten, maar waar lang niet iedereen weet van heeft.

    Deze blog is geschreven door Mijke Pol, directeur van het Erfgoedfestival (27 september – 31 oktober 2020). De nieuwe werken van Typhoon, Jaap Robben, Anne Soldaat & Clean Pete en Suzanne Liem staan inmiddels online. Elke zondag verschijnen er nieuwe optredens op erfgoedfestival.nl/online.

    Het Erfgoedfestival is een initiatief van Erfgoed Gelderland en wordt mede mogelijk gemaakt door de Provincie Gelderland. Bekijk hier het programma. Op de hoogte blijven? Meld je aan voor de nieuwsbrief.

    Foto: Rob van Oijen

  • Een festival tijdens corona: kan dat wel?

    Erfgoed Gelderland 15-09-2020 352 keer bekeken 0 reacties

    ERFGOEDFESTIVAL 2020
    27 september t/m 31 oktober

    Het went niet. De 1,5 meter niet. De testen niet. De cijfers van besmettingen niet. De onzekerheid niet.

    Aan het begin van dit jaar zagen de plannen voor het Erfgoedfestival er totaal anders uit. Het festival zou plaatsvinden in het Nederlands Openluchtmuseum, op diverse podia en door het gehele park zouden er concerten en voorstellingen zijn.  Geschat aantal bezoekers: minstens 3000. Daarna zou het festival gaan rondreizen, met extra voorstellingen door de gehele provincie. In kleine en grote zalen. Hutjemutje. Dat sowieso, want alles zou gratis zijn. Ook het concert van Akwasi. Ook dat van Typhoon.

    En toen kwam het nieuwe normaal. Een normaal waarin culturele instellingen hun deuren moesten sluiten en nu – maanden later – zich moeten beraden op de toekomst. We leven in een tijd waarin artiesten proberen op te treden, maar het zoeken is naar een rendabel verdienmodel. Dertig mensen in een zaal is leuk, maar daarmee zijn de kosten niet gedekt. En met het thuiszitten van een artiest, zitten er nog veel meer mensen thuis. De technici, de mensen van de schouwburg, de cateringmedewerkers, de decorontwerpers, de grafisch vormgevers, de fotografen, de festivalmedewerkers, alle freelancers, de communicatie-afdeling, de schoonmakers, de …. Het is net Schiphol.

    Tijdens de lockdown hebben we heel hard gewerkt om de plannen coronaproof te maken. Dat was lastig, want hoe plan je een programma in zulke onzekere tijden? We zijn drie keer gewisseld van locatie. En met het aantal draaiboeken dat uiteindelijk niet handig bleek, kun je een papierbak vullen. Maar nu zijn we er. Hopelijk. Op 27 september opent het Erfgoedfestival vanuit Musis in Arnhem. Met een programma dat in tweeën gedeeld is, zodat we twee keer 200 mensen in de zaal kunnen laten. Met een strikte genodigdenlijst, liters handgel en dozen vol mondkapjes. Maar nog belangrijker: met een livestream van de eerste optredens. En daarna wekelijks nieuwe optredens online, zodat zoveel mogelijk mensen de resultaten kunnen zien.

    Het wordt spannend. Gaat het lukken om een groot publiek te betrekken bij de online content? Vinden mensen het leuk om live te chatten met de artiesten? Of zit eigenlijk niemand daar op te wachten? En wanneer vinden we het festival geslaagd? Meer dan ooit zetten we in op online marketing en we doen mee aan een onderzoek van DEN (Kennisinstituut cultuur & digitalisering). Samen met hen proberen we antwoord te kunnen geven op deze vragen.

    In de tussentijd zit ik thuis. Net als mijn vaste programmeur en productieleider Marit. Zo hadden we dat tijden geleden al besloten. Twee weken voordat het festival van start zou gaan, zouden we in thuisisolatie verblijven. En met mij het hele gezin. Onze twee peuterdochters gaan niet meer naar dansles en spelen doen we in het bos, in plaats van in de speeltuin. Alle boodschappen worden bezorgd en er komt niemand in huis. Ook niet op 1.5 meter afstand. Zo hopen we te controleren, wat eigenlijk niet te controleren is. Maar in ieder geval verkleinen we de kans aanzienlijk op het krijgen van een loopneus. Want zoiets kleins gooit alles weer overhoop.

    Deze blog is geschreven door Mijke Pol, directeur van het Erfgoedfestival (27 september – 31 oktober 2020). Tien kunstenaars zijn deze zomer in residentie op tien Gelderse erfgoedlocaties. Het resultaat van hun verblijf wordt gepresenteerd tijdens het Erfgoedfestival, dat hoofdzakelijk online plaats gaat vinden. Het Erfgoedfestival is een initiatief van Erfgoed Gelderland en wordt mede mogelijk gemaakt door de Provincie Gelderland. Bekijk hier het volledige programma. Op de hoogte blijven? Meld je aan voor de nieuwsbrief.

    Foto: Wikimedia Commons, Arnhemcity12, CC BY-SA 4.0

  • Blote voeten

    Erfgoed Gelderland 08-09-2020 126 keer bekeken 0 reacties

    ERFGOEDFESTIVAL 2020
    27 september t/m 31 oktober

    Ik zie ze staan. Nog voordat ze mij hebben gezien. Vader, moeder en twee meisjes van een jaar of tien. Eerst is er het kijken, dat na een seconde of tien verandert in staren. Daarna is er overleg. Eerst tussen de meiden en dan worden ook vader en moeder er bij betrokken. Nog geen halve minuut later begint het wijzen. Dat is toch? Maar, hoe kan dat nou? Direct daarna worden er telefoons getrokken om een foto te maken. Toen vader en moeder die ochtend over de boekenkist hadden verteld, hadden de pubers niet kunnen bevroeden dat het zo’n dag zou worden.

    Het is een warme middag, een van de vele deze zomer. Glenn de Radamie, onder het grote publiek bekend als Typhoon, loopt op zijn blote voeten de poort van Slot Loevestein uit. Hij gaat een stukje zwemmen in de Maas. De directeur van het slot stelt me gerust. Hij heeft Glenn precies uitgelegd waar het veilig is om te zwemmen.

    Twee weken lang is Typhoon artist in residence. In opdracht van het Erfgoedfestival verblijft hij in ’s lands slechtst bereikbare kasteel. Het kleine soldatenhuisje dat normaal gesproken verhuurd wordt aan gasten, is omgetoverd tot een muziekstudio. Wat hier gecomponeerd wordt is nog een geheim. Ook voor de muzikant zelf trouwens. Een nummer bestaat niet uit voorbedachte schema’s, maar ontstaat uit inspiratie, noem het goddelijke ingevingen. Er liggen lijstjes met aantekeningen: woorden en delen van zinnen zijn in zwarte stift op witte A-4’tjes geschreven. Ze liggen door de hele studio.

    ‘Maar het meeste zit hier en hier’, Glenn tikt eerst op zijn hoofd en dan op zijn telefoon. Vaak gaat het denken zo snel dat de dictafoon nodig is, om alles vast te kunnen houden. In de rust van de avond, luistert hij vervolgens naar alles wat hij opgenomen heeft. Hij noteert, verschuift, knipt en plakt.  En dan ontstaat er iets.

    Enkele dagen geleden zat Typhoon nog in Zomergasten. Het zorgt ervoor dat ook de oudere doelgroep, als die dat al niet deed, hem nu herkent. Gewillig gaat Glenn op de foto, maakt hij een praatje of deelt hij een handtekening uit. Slot Loevestein heeft er een attractie bij. Maar dat was niet de bedoeling. Het liefst werkt Typhoon in de rust. En dus gaat af en toe de deur van het soldatenhuisje dicht. Door een van de ramen op de slaapkamer, kan Glenn naar buiten kijken, zonder dat hij herkend wordt. Die gedwongen opsluiting is natuurlijk niet te vergelijken met de gevangenis waar Hugo de Groot ooit in zat. Maar het is wel wonderlijk dat Hugo al denkend en schrijvend over hetzelfde landschap uitkeek.

    Als alle bezoekers straks weg zijn, gaat Glenn tot in de late avond voor zijn huisje zitten. En loopt hij door het Munnikenland om te kijken naar de kolonie koningspaarden die niet onder de indruk is van de rapper. Het zijn de rust en de anonimiteit waarin iets moois kan ontstaan en die het broodnodige tegenwicht bieden aan de bekendheid overdag.

    Nieuwsgierig naar het resultaat van Typhoons verblijf op Slot Loevestein? Bekijk alvast de making-of video's op erfgoedfestival.nl/artiesten/typhoon.

    Deze blog is geschreven door Mijke Pol, directeur van het Erfgoedfestival (27 september – 31 oktober 2020). Tien kunstenaars zijn deze zomer in residentie op tien Gelderse erfgoedlocaties. Het resultaat van hun verblijf wordt gepresenteerd tijdens het Erfgoedfestival, dat hoofdzakelijk online plaats gaat vinden. Typhoon is een van de tien kunstenaars. Hij bezoekt Slot Loevestein. Op 27 september wordt zijn optreden, net als dat van schrijver Jaap Robben live gestreamd via erfgoedfestival.nl. Meld je hier aan om vooraf een melding te ontvangen.

  • De grens

    Erfgoed Gelderland 27-08-2020 587 keer bekeken 0 reacties

    ERFGOEDFESTIVAL 2020
    27 september t/m 31 oktober

    In Dinxperlo is het gemakkelijk de toeristen te ontdekken. Dagelijks zien de inwoners types die met één been op de stoep en één been in de goot lopen. Er wordt schouderophalend naar gekeken. Wanneer de bewoners van de grensgemeente lang nadenken weten ze misschien nog de eigen eerste herinnering aan de grens. Aan het moment dat het nog bijzonder was dat de ene helft van je lichaam in Duitsland kan zijn, terwijl de andere nog in Nederland is. Maar er zijn ook de herinneringen aan de strenge douane. Aan een tijd waarin de grens niet open was en waarin werkelijk iedereen voortdurend van alles probeerde te smokkelen. Onder jasjes, in kinderwagens, achterop de fiets.

    Schrijver Jaap Robben doet het ook. Niet dat smokkelen, maar het loopje op en naast de stoep. Een filmcamera van het Erfgoedfestival volgt hem. De vrijwilligers van het Grenslandmuseum kijken van een afstand mee. Voor het eerst sinds jaren is de grens in dit dorp meer aanwezig dan ooit. Aan de ene kant van de weg is het verplicht om mondkapjes te dragen. Aan de andere kant mag je zonder mondbedekking zo de winkel in. Een paar meter maakt hier een groot verschil.

    Tijdens de lockdown bleef de grens met Duitsland open. Sindsdien danst het dorp op een slap koord. Het is wankelen geblazen en voortdurend naar je evenwicht zoeken. En er is constant de angst te vallen. Want zodra een van de twee landen beslist dat het buurland ‘oranje’ kleurt, is er een probleem. Dan gaat het dorp op slot. Komen er grenscontroles die het dorp al zo lang niet gekend heeft.

    Jaap Robben woont in Duitsland. Hij wijst het aan op de kaart die in het Grenslandmuseum hangt. De vrijwilligers kijken met hem mee. Ze vertellen over de tijd waarin er voortdurend controle was. Over oudtantes die koffiebonen probeerden te smokkelen en daardoor tijdelijk stateloos werden verklaard. In het museum ligt een katapult. Om nootmuskaat mee over de grens te schieten.

    Het zijn de details waar Robben misschien iets mee gaat doen. Hij weet het nog niet. De komende tijd zal hij regelmatig terugkomen in Dinxperlo. Een verhaal ontstaat niet zomaar. Maar wie ook wel eens schrijft, weet het als geen ander: grenzen bestaan niet op papier. Fictie biedt een vrijheid die in de meest onvrije omstandigheden blijft bestaan. Wie leest reist zelfs in de strengste beperkingen gewoon rond. En dat is precies waarom het juist nu belangrijk is dat schrijvers als Jaap Robben over die grens wandelen en hem al schrijvend uitwissen of er juist een dikke muur op bouwen. Want dat kan ook natuurlijk. Dat is aan Jaap.

    Deze blog is geschreven door Mijke Pol, directeur van het Erfgoedfestival (27 september – 31 oktober 2020). Tien kunstenaars zijn deze zomer in residentie op tien Gelderse erfgoedlocaties. Het resultaat van hun verblijf wordt gepresenteerd tijdens het Erfgoedfestival, dat hoofdzakelijk online plaats gaat vinden. Jaap Robben is een van de tien kunstenaars. Hij bezoekt het Grenslandmuseum in Dinxperlo. Op 27 september wordt zijn optreden, net als dat van rapper Typhoon live gestreamd via erfgoedfestival.nl.

  • Kunst in tijden van corona; over beeldrijmen en het missen van ontmoeting

    Gabrielle de Nijs Bik 16-05-2020 1262 keer bekeken 0 reacties

    Kunstwerken hebben zelden een eenduidige betekenis. Dat biedt ruimte. Ruimte voor associaties en creativiteit van de beschouwer. Ik schreef daar over in mijn vorige blog. Van overheden verwachten we iets anders: duidelijke regels die maar op een manier te interpreteren zijn. Dat dat nog niet zo makkelijk is, blijkt wel uit de regels in de anderhalve meter samenleving. (tekst gaat door onder de afbeelding)

    Tekst: Gabrielle de Nijs Bik, kunstwerken: Piet Esser en Marie Reintjes

    Kunstwerk: Piet Esser

    Over één ding kan ik duidelijk zijn: voorlopig organiseren we geen fysieke rondleidingen langs hoogtepunten van de kunstcollectie van de provincie Gelderland. Dat deden we voorheen een keer per kwartaal en op aanvraag. In plaats daarvan schrijf ik nu af en toe een blog en zoeken we naar andere mogelijkheden om de kunstcollectie te delen. Dat is leuk om te doen, maar ik mis ook iets: de ontmoeting met deelnemers. Want vaak gebeurt er iets bijzonders tijdens zo’n rondleiding. Vorig jaar ontmoette ik bijvoorbeeld een gepensioneerde man die zichzelf een opdracht had gegeven: elke maand bezocht hij een andere provinciehoofdstad, om daar deel te nemen aan een culturele activiteit. Wat een goed idee dacht ik, dat zou ik ook eens moeten doen. Nu hij Arnhem aandeed, nam hij deel aan mijn kunstrondleiding door het Huis der Provincie. Hij had een associatieve geest, vond het leuk om in gesprek te gaan en nam daarin andere deelnemers mee. Hij deed iets wat ik ook graag doe: twee uiteenlopende kunstwerken met elkaar in verband brengen. Aan deze had ik nog nooit gedacht: hij legde het schilderijtje van Marie Reintjes “How to pick up girls” in verband met de "Hercules en Antaeus" van Piet Esser. Een prachtverband, een mooi beeldrijm, want inderdaad: in beide werken worden mensen verbeeld waarvan de ene de andere onderste boven optilt.

    Hoe evident de overeenkomst ook mag zijn in voorstelling, des te groter zijn de verschillen tussen beide werken. In techniek: het ene is een schilderij, het andere een beeld, in maat: het ene is zo ongeveer het kleinste werk uit de collectie, de andere het grootste, in leeftijd: het ene werk is al sinds de bouw van het Huis der Provincie in 1954 onderdeel van de collectie, het andere is recent aan de collectie toegevoegd. En tot slot in betekenis: het ene is een snapshot van een onbewaakt ogenblik, het andere is een zorgvuldig gekozen metafoor voor de strijd van de mens tegen het water.

    We weten dat Marie Reintjes zich voor het maken van haar schilderijen bedient van kiekjes uit familiealbums, maar ze is erg terughoudend om te vertellen wat het precies voorstelt.  Haar werk is zo snel en schetsmatig geschilderd dat je er van alles in kunt zien. En dat is mooi, dat maakt het mogelijk er steeds een andere betekenis aan te geven. Vorig jaar gebruikte ik dit werk in een rondleiding in het kader van internationale vrouwendag, nu doet het me denken aan een zomer in het précoronatijdperk: een tafereel in het buitenzwembad: een giechelend meisje dat opgetild wordt door een stoere jongen om zogenaamd in het water gegooid te worden, (hoe stereotiep wilt u het hebben). U heeft misschien andere associaties. En hoe eenduidig Piet Esser de betekenis van zijn werk ook toelicht: het verbeeldt de strijd van de mens tegen het water, toch is niet duidelijk hoe dat precies zit. Ook wie Hercules is en wie Antaeus wordt me niet helemaal duidelijk, zelfs niet nadat ik heb opgezocht hoe het ook alweer zat met die mythologische figuren. In de documentaire die zijn kleindochter van hem maakte zegt Esser: “Je moet nooit té nieuwsgierig zijn, dan maak je het geheim kapot.”

    Nu we de consequenties van de anderhalve meter samenleving in de praktijk steeds beter tot ons door laten dringen, denk ik nog eens aan de twee kunstwerken in dit mooie beeldrijm en de intimiteit tussen de afgebeelde personen. Ze krijgen nu een nieuwe lading, in een tijd waarin dit soort intermenselijk contact voorlopig voorbehouden is aan huisgenoten en kinderen onder de 12 jaar.

    Om “How to pick up girls” van Marie Reintjes in het echt te zien moeten we wachten tot er weer gewerkt en rondgeleid wordt in het Huis der Provincie (ik verheug me er op!). Tot die tijd moeten we het met de afbeelding doen. "Hercules en Antaeus" van Piet Esser kunt u, ook nu, in het echt zien. Het staat in de openbare ruimte, aan de Rijnzijde van het Huis der Provincie. Kijk er nog eens naar als u er langs wandelt. En geef uw ogen de kost. Wie weet ziet u een mooi beeldrijm tussen het beeld van Piet Esser en de skatende jongeren die de plek een hedendaagse ziel geven. 

  • Kunst in tijden van corona; "Verbeelding brengt je overal."

    Gabrielle de Nijs Bik 29-04-2020 976 keer bekeken 2 reacties

    Kunst in tijden van corona

    “Verbeelding brengt je overal”

    Is het je ook opgevallen, die intens blauwe hemel in maart en april? Ik werd er blij van. Die kleur geeft ruimte in mijn hoofd, gelegenheid om gedachten de vrije loop te laten. Het deed me denken aan de werken van de Arnhemse kunstenaar Thijs Linssen (1987), in het Huis der Provincie. Ze hangen op de begane grond, westzijde. Je ziet twee wonderlijke landschappen. Een woestijn en een graslandschap? Waar leiden het kronkelpaadje en het labyrint van witte paadjes naartoe? En waarvoor dienen die blauwe vlakken eigenlijk?

    Tekst: Gabrielle de Nijs Bik, beeld: Thijs Linssen.

    Ik weet het ook niet precies. Ze heten "Blue Wonder; untitled 1 en 2". Nummer 1 (die met woestijn) heeft een ondertitel: "See you in the future". Ik kan de kunstenaar natuurlijk om een toelichting vragen, maar dat doe ik doelbewust even niet. Want in het niet-weten ontstaat ruimte voor verbeelding. Je kunt de blauwe vlakken bijvoorbeeld zien als blue screens. Op een sombere dag denk je misschien aan een computerscherm dat een systeemfout aangeeft, een "blue screen of death" heet dat in vaktermen, “computer says no” denk ik ook. De enige manier om een uitweg te vinden is de servicedesk te bellen.

    In een vrolijkere bui bieden de blauwe schermen je ruimte om er je ideale vakantielocatie in te projecteren: een tropisch eiland, een strandje in Bretagne, een ondergaande zon, een lommerrijk terras of een levendige stad. Of wie weet, de perfecte werkomgeving: een ruimte met fijne collega’s, goede discussies, een mooie inrichting met prikkelende kunst aan de muur…. Zaken die in tijden van corona ver weg lijken, maar die je als je je ogen sluit ook zo kan inbeelden. 

    Ooit was ik in de woestijn in het zuiden van Marokko. In een herberg raakte ik aan de praat met een jongeman die me vertelde dat hij in Parijs was geweest. Ik was verrast, was nog maar weinig Marokkanen tegengekomen die in een ander land waren geweest. Ik wilde met hem het gesprek aanknopen over Parijs, dingen die hij er gezien had, totdat hij er aan toevoegde: “... dans mes rêves” (oftewel: "in mijn dromen"). Ik geloof dat ik niet meer veel tegen hem gezegd heb, maar ik dacht des te meer. Ik voelde me verwend dat ik wel kon gaan en staan waar ik wilde en tegelijkertijd vond ik het mooi wat hij zei. Nu, jaren later, in thuisisolatie, denk ik weer aan dat moment. Misschien hoef ik niet altijd op reis om ergens anders te kunnen zijn… Einstein zei het zo: “Logica brengt je van A naar B, verbeelding brengt je overal.”  

     

  • Gevolgen Covid-19 voor Cultuur- en Erfgoedsector

    Daphne Seegers 09-04-2020 256 keer bekeken 0 reacties

    Beste mensen,

    Wij zijn de afgelopen weken geconfronteerd met een crisis door de uitbraak van het Corona-virus. Deze crisis heeft een enorme impact op ons dagelijks leven. Op veel terreinen in onze samenleving moeten nu alle zeilen worden bijgezet. Daar wordt keihard aan gewerkt, dat zien we elke dag om ons heen. Deze crisis gaat ook aan het Gelderse cultuur- en erfgoedleven niet voorbij. Ik weet dat jullie ook keihard werken om de gevolgen voor jullie organisatie beheersbaar te houden. Daarbij realiseer ik me heel goed, welke impact dit ook op jullie heeft en op al jullie mensen.

    Tegelijkertijd zie ik ook de kracht van de sector: op veel verschillende en verrassende manieren weten jullie het publiek toch te bereiken. Een kleine selectie uit het grote aanbod dat ik al zag, zijn de digitale voorleessessie, muziek op pleintjes, digitale danslessen en tentoonstellingen en tal van andere initiatieven.

    Zoals jullie weten, werken we samen met de rijksoverheid en de gemeenten aan maatregelen om de sector en de daarin werkende mensen te ondersteunen. De Minister van OCW heeft vorige week in een brief aan de Tweede Kamer laten weten op welke wijze zij via generieke maatregelen de sector wil ondersteunen. Wij trekken daarin samen op.

    Ook voor de culturele en erfgoedinstellingen die een structurele subsidie van de provincie Gelderland ontvangen, geldt dat we bij de afrekening coulant zijn voor wat betreft de afgesproken prestaties. Daarnaast is het mogelijk om de jaarverantwoording over 2019 later in te dienen. Hierover hebben jullie al bericht ontvangen via de contactpersoon bij de provincie of neemt deze contact met jullie op. Op onze website staat ook verdere informatie over hoe wij met wijzigingen in de subsidie omgaan.

    Aarzel niet om bij vragen contact op te nemen met jullie contactpersoon. Ook ben ik altijd bereid tot een bestuurlijk overleg. Ik wens jullie heel veel succes en sterkte in de komende tijd en bovenal een goede gezondheid.

    Met vriendelijke groet,
    P.C. (Peter) Drenth
    Gedeputeerde Cultuur & Erfgoed

    Draag hier jouw #zorgvoorelkaar initiatief bij.

     

  • Biënnale Gelderland | Seelenwanderung

    July Ligtenberg 29-08-2019 629 keer bekeken 0 reacties

    MUSEUM HET VALKHOF NIJMEGEN
    10 OKTOBER — 5 JANUARI
    JANSBEEK ARNHEM
    10 OKTOBER — 24 NOVEMBER 

    Museum Arnhem en Museum Het Valkhof slaan de handen ineen voor een nieuwe editie van de Biënnale Gelderland, die in 2019 plaatsvindt. De Biënnale Gelderland is hét podium voor hedendaagse beeldende kunst in en vanuit Gelderland. Productiehuis Plaatsmaken is als curator, projectleider en producent geselecteerd voor deze editie, die voor het eerst in Arnhem én Nijmegen plaatsvindt.

    Biënnale Gelderland
    De Biënnale ontstond in de jaren ‘90 en wordt sinds 2012 elke twee jaar afwisselend in Arnhem en Nijmegen georganiseerd. Voor de volgende editie wordt een eenmalige uitzondering gemaakt. Drie jaar na de vorige editie in 2016 wisselt de biënnale in 2019 de internationale kunsttentoonstelling SONSBEEK af, die in 2020 plaatsvindt. De Biënnale Gelderland is het enige beeldende kunst event dat met regelmaat de actuele stand van zaken binnen de hedendaagse beeldende kunst in en vanuit Gelderland laat zien.

    Arnhem en Nijmegen
    De Biënnale Gelderland 2019 vindt plaats in het najaar en bestaat dit keer uit twee tentoonstellingen. In de binnenstad van Arnhem wordt van 10 oktober t/m 24 november 2019 werk in openbare ruimte langs de Jansbeek gepresenteerd dat door de geselecteerde kunstenaars speciaal voor de gelegenheid gemaakt wordt. In Museum Het Valkhof is van 10 oktober 2019 t/m 4 januari 2020 een tentoonstelling te zien met bestaand werk van dezelfde kunstenaars dat context biedt voor de tentoonstelling in Arnhem. De twee tentoonstellingen zijn in combinatie en afzonderlijk van elkaar te bezoeken. 

    Curator Plaatsmaken
    Iedere editie staat een andere curator aan het roer. Voor de Biënnale Gelderland 2019 is Productiehuis Plaatsmaken geselecteerd. Plaatsmaken realiseert werk in opdracht van en in samenwerking met kunstenaars. Daarnaast initieert en organiseert zij projecten en tentoonstellingen binnen en buiten de eigen tentoonstellingsruimte in Arnhem. In 2018 verraste Productiehuis Plaatsmaken het publiek met het omvangrijke project een zacht geruis; een tentoonstelling met werk van hedendaagse kunstenaars in de zeven Gelderse kastelen.

    Rob Sweere, Aldwin Lehr, Gijs Verhoofstad, Erik Odijk, Gijs Frieling, Erik Mattijssen, Roos van Haaften, Gerda ten Thije, Mirka Farabegoli, Thijs Linssen, Isolde Venrooy, Maria Roosen, Seet van Hout, Karlijn Janssen, Rob Voerman, Frank Bruggeman. 

    Satellietprogrammering 
    Buiten de hoofdtentoonstellingen in Arnhem en Nijmegen ontwikkelen Studio Omstand (Arnhem) en Expoplu (Nijmegen) een autonome tentoonstelling, gerelateerd aan het thema. 

    De Biënnale Gelderland 2019 komt tot stand met steun van de Provincie Gelderland. Kijk voor meer informatie op: www.biennalegelderland.nl

  • Presentatie 3e serie Oogmerk

    July Ligtenberg 27-08-2019 840 keer bekeken 0 reacties

    Tijdens het festival Bartok Bruist op zondag 8 september toont Plaatsmaken bij Collectie De Groen haar 3e serie Oogmerk.

    Onder de noemer Oogmerk is Plaatsmaken in 2012 gestart met het filmen van Gelderse kunstenaars in hun atelier. Dit is ontstaan uit de gedachte om de vaak bijzondere werkprocessen en gedachten die daarbij horen vast te leggen.

    Bijzondere werkprocessen van kunstenaars, en gedachten die daarbij horen, worden zo vastgelegd. Op deze manier wordt de beeldende kunst op een andere, toegankelijke manier voor het voetlicht gebracht en blijft een stuk Gelders erfgoed bewaard. 

    Zes kunstenaars zijn in deze nieuwe serie geportretteerd: Ada Dispa, Gijs Frieling, Klaas Gubbels, Lieven Hendriks, Hans Jungerius en Barbara Polderman.

    In de kluis bij Collectie De Groen wordt ieder heel uur de film getoond vanaf 14.00 uur tot 18.00 uur. De toegang is gratis.

    Locatie

    • Collectie De Groen

      Weverstraat 40
      6811 EM Arnhem
    • De serie Oogmerk komt tot stand mede dankzij subsidie van de provincie Gelderland en het Prins Bernhard Cultuurfonds
Cookie-instellingen