Blogs

Blogs, interview en film

Wil je zelf een blog of artikel schrijven of een link naar een filmpje of website plaatsen? Dat kan. Klik op 'Bericht toevoegen'. Hiervoor heb je wel een profiel nodig.

  • Kunst in tijden van corona; over beeldrijmen en het missen van ontmoeting

    Gabrielle de Nijs Bik May 16, 2020 396 keer bekeken 0 comments

    Kunstwerken hebben zelden een eenduidige betekenis. Dat biedt ruimte. Ruimte voor associaties en creativiteit van de beschouwer. Ik schreef daar over in mijn vorige blog. Van overheden verwachten we iets anders: duidelijke regels die maar op een manier te interpreteren zijn. Dat dat nog niet zo makkelijk is, blijkt wel uit de regels in de anderhalve meter samenleving. (tekst gaat door onder de afbeelding)

    Tekst: Gabrielle de Nijs Bik, kunstwerken: Piet Esser en Marie Reintjes

    Kunstwerk: Piet Esser

    Over één ding kan ik duidelijk zijn: voorlopig organiseren we geen fysieke rondleidingen langs hoogtepunten van de kunstcollectie van de provincie Gelderland. Dat deden we voorheen een keer per kwartaal en op aanvraag. In plaats daarvan schrijf ik nu af en toe een blog en zoeken we naar andere mogelijkheden om de kunstcollectie te delen. Dat is leuk om te doen, maar ik mis ook iets: de ontmoeting met deelnemers. Want vaak gebeurt er iets bijzonders tijdens zo’n rondleiding. Vorig jaar ontmoette ik bijvoorbeeld een gepensioneerde man die zichzelf een opdracht had gegeven: elke maand bezocht hij een andere provinciehoofdstad, om daar deel te nemen aan een culturele activiteit. Wat een goed idee dacht ik, dat zou ik ook eens moeten doen. Nu hij Arnhem aandeed, nam hij deel aan mijn kunstrondleiding door het Huis der Provincie. Hij had een associatieve geest, vond het leuk om in gesprek te gaan en nam daarin andere deelnemers mee. Hij deed iets wat ik ook graag doe: twee uiteenlopende kunstwerken met elkaar in verband brengen. Aan deze had ik nog nooit gedacht: hij legde het schilderijtje van Marie Reintjes “How to pick up girls” in verband met de "Hercules en Antaeus" van Piet Esser. Een prachtverband, een mooi beeldrijm, want inderdaad: in beide werken worden mensen verbeeld waarvan de ene de andere onderste boven optilt.

    Hoe evident de overeenkomst ook mag zijn in voorstelling, des te groter zijn de verschillen tussen beide werken. In techniek: het ene is een schilderij, het andere een beeld, in maat: het ene is zo ongeveer het kleinste werk uit de collectie, de andere het grootste, in leeftijd: het ene werk is al sinds de bouw van het Huis der Provincie in 1954 onderdeel van de collectie, het andere is recent aan de collectie toegevoegd. En tot slot in betekenis: het ene is een snapshot van een onbewaakt ogenblik, het andere is een zorgvuldig gekozen metafoor voor de strijd van de mens tegen het water.

    We weten dat Marie Reintjes zich voor het maken van haar schilderijen bedient van kiekjes uit familiealbums, maar ze is erg terughoudend om te vertellen wat het precies voorstelt.  Haar werk is zo snel en schetsmatig geschilderd dat je er van alles in kunt zien. En dat is mooi, dat maakt het mogelijk er steeds een andere betekenis aan te geven. Vorig jaar gebruikte ik dit werk in een rondleiding in het kader van internationale vrouwendag, nu doet het me denken aan een zomer in het précoronatijdperk: een tafereel in het buitenzwembad: een giechelend meisje dat opgetild wordt door een stoere jongen om zogenaamd in het water gegooid te worden, (hoe stereotiep wilt u het hebben). U heeft misschien andere associaties. En hoe eenduidig Piet Esser de betekenis van zijn werk ook toelicht: het verbeeldt de strijd van de mens tegen het water, toch is niet duidelijk hoe dat precies zit. Ook wie Hercules is en wie Antaeus wordt me niet helemaal duidelijk, zelfs niet nadat ik heb opgezocht hoe het ook alweer zat met die mythologische figuren. In de documentaire die zijn kleindochter van hem maakte zegt Esser: “Je moet nooit té nieuwsgierig zijn, dan maak je het geheim kapot.”

    Nu we de consequenties van de anderhalve meter samenleving in de praktijk steeds beter tot ons door laten dringen, denk ik nog eens aan de twee kunstwerken in dit mooie beeldrijm en de intimiteit tussen de afgebeelde personen. Ze krijgen nu een nieuwe lading, in een tijd waarin dit soort intermenselijk contact voorlopig voorbehouden is aan huisgenoten en kinderen onder de 12 jaar.

    Om “How to pick up girls” van Marie Reintjes in het echt te zien moeten we wachten tot er weer gewerkt en rondgeleid wordt in het Huis der Provincie (ik verheug me er op!). Tot die tijd moeten we het met de afbeelding doen. "Hercules en Antaeus" van Piet Esser kunt u, ook nu, in het echt zien. Het staat in de openbare ruimte, aan de Rijnzijde van het Huis der Provincie. Kijk er nog eens naar als u er langs wandelt. En geef uw ogen de kost. Wie weet ziet u een mooi beeldrijm tussen het beeld van Piet Esser en de skatende jongeren die de plek een hedendaagse ziel geven. 

  • Kunst in tijden van corona; "Verbeelding brengt je overal."

    Gabrielle de Nijs Bik April 29, 2020 620 keer bekeken 2 comments

    Kunst in tijden van corona

    “Verbeelding brengt je overal”

    Is het je ook opgevallen, die intens blauwe hemel in maart en april? Ik werd er blij van. Die kleur geeft ruimte in mijn hoofd, gelegenheid om gedachten de vrije loop te laten. Het deed me denken aan de werken van de Arnhemse kunstenaar Thijs Linssen (1987), in het Huis der Provincie. Ze hangen op de begane grond, westzijde. Je ziet twee wonderlijke landschappen. Een woestijn en een graslandschap? Waar leiden het kronkelpaadje en het labyrint van witte paadjes naartoe? En waarvoor dienen die blauwe vlakken eigenlijk?

    Tekst: Gabrielle de Nijs Bik, beeld: Thijs Linssen.

    Ik weet het ook niet precies. Ze heten "Blue Wonder; untitled 1 en 2". Nummer 1 (die met woestijn) heeft een ondertitel: "See you in the future". Ik kan de kunstenaar natuurlijk om een toelichting vragen, maar dat doe ik doelbewust even niet. Want in het niet-weten ontstaat ruimte voor verbeelding. Je kunt de blauwe vlakken bijvoorbeeld zien als blue screens. Op een sombere dag denk je misschien aan een computerscherm dat een systeemfout aangeeft, een "blue screen of death" heet dat in vaktermen, “computer says no” denk ik ook. De enige manier om een uitweg te vinden is de servicedesk te bellen.

    In een vrolijkere bui bieden de blauwe schermen je ruimte om er je ideale vakantielocatie in te projecteren: een tropisch eiland, een strandje in Bretagne, een ondergaande zon, een lommerrijk terras of een levendige stad. Of wie weet, de perfecte werkomgeving: een ruimte met fijne collega’s, goede discussies, een mooie inrichting met prikkelende kunst aan de muur…. Zaken die in tijden van corona ver weg lijken, maar die je als je je ogen sluit ook zo kan inbeelden. 

    Ooit was ik in de woestijn in het zuiden van Marokko. In een herberg raakte ik aan de praat met een jongeman die me vertelde dat hij in Parijs was geweest. Ik was verrast, was nog maar weinig Marokkanen tegengekomen die in een ander land waren geweest. Ik wilde met hem het gesprek aanknopen over Parijs, dingen die hij er gezien had, totdat hij er aan toevoegde: “... dans mes rêves” (oftewel: "in mijn dromen"). Ik geloof dat ik niet meer veel tegen hem gezegd heb, maar ik dacht des te meer. Ik voelde me verwend dat ik wel kon gaan en staan waar ik wilde en tegelijkertijd vond ik het mooi wat hij zei. Nu, jaren later, in thuisisolatie, denk ik weer aan dat moment. Misschien hoef ik niet altijd op reis om ergens anders te kunnen zijn… Einstein zei het zo: “Logica brengt je van A naar B, verbeelding brengt je overal.”  

     

  • Gevolgen Covid-19 voor Cultuur- en Erfgoedsector

    Daphne Seegers April 09, 2020 76 keer bekeken 0 comments

    Beste mensen,

    Wij zijn de afgelopen weken geconfronteerd met een crisis door de uitbraak van het Corona-virus. Deze crisis heeft een enorme impact op ons dagelijks leven. Op veel terreinen in onze samenleving moeten nu alle zeilen worden bijgezet. Daar wordt keihard aan gewerkt, dat zien we elke dag om ons heen. Deze crisis gaat ook aan het Gelderse cultuur- en erfgoedleven niet voorbij. Ik weet dat jullie ook keihard werken om de gevolgen voor jullie organisatie beheersbaar te houden. Daarbij realiseer ik me heel goed, welke impact dit ook op jullie heeft en op al jullie mensen.

    Tegelijkertijd zie ik ook de kracht van de sector: op veel verschillende en verrassende manieren weten jullie het publiek toch te bereiken. Een kleine selectie uit het grote aanbod dat ik al zag, zijn de digitale voorleessessie, muziek op pleintjes, digitale danslessen en tentoonstellingen en tal van andere initiatieven.

    Zoals jullie weten, werken we samen met de rijksoverheid en de gemeenten aan maatregelen om de sector en de daarin werkende mensen te ondersteunen. De Minister van OCW heeft vorige week in een brief aan de Tweede Kamer laten weten op welke wijze zij via generieke maatregelen de sector wil ondersteunen. Wij trekken daarin samen op.

    Ook voor de culturele en erfgoedinstellingen die een structurele subsidie van de provincie Gelderland ontvangen, geldt dat we bij de afrekening coulant zijn voor wat betreft de afgesproken prestaties. Daarnaast is het mogelijk om de jaarverantwoording over 2019 later in te dienen. Hierover hebben jullie al bericht ontvangen via de contactpersoon bij de provincie of neemt deze contact met jullie op. Op onze website staat ook verdere informatie over hoe wij met wijzigingen in de subsidie omgaan.

    Aarzel niet om bij vragen contact op te nemen met jullie contactpersoon. Ook ben ik altijd bereid tot een bestuurlijk overleg. Ik wens jullie heel veel succes en sterkte in de komende tijd en bovenal een goede gezondheid.

    Met vriendelijke groet,
    P.C. (Peter) Drenth
    Gedeputeerde Cultuur & Erfgoed

    Draag hier jouw #zorgvoorelkaar initiatief bij.

     

  • Biënnale Gelderland | Seelenwanderung

    July Ligtenberg August 29, 2019 439 keer bekeken 0 comments

    MUSEUM HET VALKHOF NIJMEGEN
    10 OKTOBER — 5 JANUARI
    JANSBEEK ARNHEM
    10 OKTOBER — 24 NOVEMBER 

    Museum Arnhem en Museum Het Valkhof slaan de handen ineen voor een nieuwe editie van de Biënnale Gelderland, die in 2019 plaatsvindt. De Biënnale Gelderland is hét podium voor hedendaagse beeldende kunst in en vanuit Gelderland. Productiehuis Plaatsmaken is als curator, projectleider en producent geselecteerd voor deze editie, die voor het eerst in Arnhem én Nijmegen plaatsvindt.

    Biënnale Gelderland
    De Biënnale ontstond in de jaren ‘90 en wordt sinds 2012 elke twee jaar afwisselend in Arnhem en Nijmegen georganiseerd. Voor de volgende editie wordt een eenmalige uitzondering gemaakt. Drie jaar na de vorige editie in 2016 wisselt de biënnale in 2019 de internationale kunsttentoonstelling SONSBEEK af, die in 2020 plaatsvindt. De Biënnale Gelderland is het enige beeldende kunst event dat met regelmaat de actuele stand van zaken binnen de hedendaagse beeldende kunst in en vanuit Gelderland laat zien.

    Arnhem en Nijmegen
    De Biënnale Gelderland 2019 vindt plaats in het najaar en bestaat dit keer uit twee tentoonstellingen. In de binnenstad van Arnhem wordt van 10 oktober t/m 24 november 2019 werk in openbare ruimte langs de Jansbeek gepresenteerd dat door de geselecteerde kunstenaars speciaal voor de gelegenheid gemaakt wordt. In Museum Het Valkhof is van 10 oktober 2019 t/m 4 januari 2020 een tentoonstelling te zien met bestaand werk van dezelfde kunstenaars dat context biedt voor de tentoonstelling in Arnhem. De twee tentoonstellingen zijn in combinatie en afzonderlijk van elkaar te bezoeken. 

    Curator Plaatsmaken
    Iedere editie staat een andere curator aan het roer. Voor de Biënnale Gelderland 2019 is Productiehuis Plaatsmaken geselecteerd. Plaatsmaken realiseert werk in opdracht van en in samenwerking met kunstenaars. Daarnaast initieert en organiseert zij projecten en tentoonstellingen binnen en buiten de eigen tentoonstellingsruimte in Arnhem. In 2018 verraste Productiehuis Plaatsmaken het publiek met het omvangrijke project een zacht geruis; een tentoonstelling met werk van hedendaagse kunstenaars in de zeven Gelderse kastelen.

    Rob Sweere, Aldwin Lehr, Gijs Verhoofstad, Erik Odijk, Gijs Frieling, Erik Mattijssen, Roos van Haaften, Gerda ten Thije, Mirka Farabegoli, Thijs Linssen, Isolde Venrooy, Maria Roosen, Seet van Hout, Karlijn Janssen, Rob Voerman, Frank Bruggeman. 

    Satellietprogrammering 
    Buiten de hoofdtentoonstellingen in Arnhem en Nijmegen ontwikkelen Studio Omstand (Arnhem) en Expoplu (Nijmegen) een autonome tentoonstelling, gerelateerd aan het thema. 

    De Biënnale Gelderland 2019 komt tot stand met steun van de Provincie Gelderland. Kijk voor meer informatie op: www.biennalegelderland.nl

  • Presentatie 3e serie Oogmerk

    July Ligtenberg August 27, 2019 424 keer bekeken 0 comments

    Tijdens het festival Bartok Bruist op zondag 8 september toont Plaatsmaken bij Collectie De Groen haar 3e serie Oogmerk.

    Onder de noemer Oogmerk is Plaatsmaken in 2012 gestart met het filmen van Gelderse kunstenaars in hun atelier. Dit is ontstaan uit de gedachte om de vaak bijzondere werkprocessen en gedachten die daarbij horen vast te leggen.

    Bijzondere werkprocessen van kunstenaars, en gedachten die daarbij horen, worden zo vastgelegd. Op deze manier wordt de beeldende kunst op een andere, toegankelijke manier voor het voetlicht gebracht en blijft een stuk Gelders erfgoed bewaard. 

    Zes kunstenaars zijn in deze nieuwe serie geportretteerd: Ada Dispa, Gijs Frieling, Klaas Gubbels, Lieven Hendriks, Hans Jungerius en Barbara Polderman.

    In de kluis bij Collectie De Groen wordt ieder heel uur de film getoond vanaf 14.00 uur tot 18.00 uur. De toegang is gratis.

    Locatie

    • Collectie De Groen

      Weverstraat 40
      6811 EM Arnhem
    • De serie Oogmerk komt tot stand mede dankzij subsidie van de provincie Gelderland en het Prins Bernhard Cultuurfonds
  • Capacity Building Days

    Erfgoed Gelderland July 04, 2019 345 keer bekeken 0 comments

    Capacity Building Days | Door: Huub Vilé  Foto: © Michael Bremmers 

    Athene was van 17 tot 20 juni het decor van de Capacity Building Days. Aan deze conferentie namen zestig jongeren uit meer dan twintig verschillende landen deel! Ik maakte samen met collega Darinka Thijs deel uit van het projectteam dat deze dagen tot een goed einde mocht brengen. Hiervoor werkten wij samen met zeven andere jonge professionals uit het Nederlandse erfgoedveld. Dit team gaf vorm aan de werksessies en heeft deze in Athene zelf mogen leiden. Vijf thema’s stonden centraal: betwist erfgoed, sociale cohesie, rurale ontwikkeling, urbane ontwikkeling en activisme.

    Op maandag ontvingen wij de deelnemers in het gebouw van de Griekse erfgoedorganisatie Elliniki Etairia waar de eerste gesprekken plaatsvonden en iedereen op de foto werd gezet voor de aftermovie. Vervolgens werd de gehele groep ontvangen in het huis van Costa en Lydia Carras, twee grootheden uit de Griekse erfgoedwereld. In dit prachtige huis, gelegen op de helling van de Akropolis, werd uitgebreid gespeecht en gesproken. We werden uitgenodigd om de oude waterput (vijfde eeuw v. Chr.!), de verzameling orthodoxe iconen en het prachtige uitzicht over de stad te aanschouwen.

    De volgende ochtend ging het inhoudelijke programma van start. Allerlei casussen uit alle hoeken van Europa vormden de basis voor de discussies en werkvormen waar de deelnemers zich twee dagen lang over konden buigen. Zo werden binnen mijn groep (sociale cohesie) onder meer verzoeningsprojecten in Cyprus, initiatieven voor burgerparticipatie bij beleidsvorming en verschillende projecten van Erfgoed Gelderland besproken. Ook verzorgde ik een wandeltocht langs verschillende plaatsen van herinnering in het oude stadscentrum.

    Darinka Thijs leidde de werksessies omtrent rurale ontwikkeling. Zij bespraken het Europabrede project Entopia dat de (her)waardering van natuur, landelijke gebieden en kleine nederzettingen stimuleert. Bijzondere aandacht was er voor de casus van Belgische dorpje Durbuy. Ook Darinka nam haar groep mee de binnenstad in; voor het onderwerp Pop Culture Tourism had zij de basis gelegd voor een tour op basis van het videospel Assassin’s Creed Odyssey. De deelnemers mochten op locatie verder nadenken over de vormgeving hiervan.

    Ter afsluiting presenteerden alle groepen hun belangrijkste conclusies aan elkaar en een groep genodigden van Europa Nostra. Hiervoor werden verschillende verfrissende en interactieve presentaties voorbereid. Jong en oud werd uitgedaagd om te reflecteren, discussiëren en actief deel te nemen. Dit gaf voldoende te bespreken tijdens de borrel die hierop volgde; ook daar wisten jong en oud elkaar gemakkelijk te vinden.

    Naast de werksessies, was er ook een randprogramma georganiseerd. Dinsdag in de namiddag vond voor alle groepen bovendien een excursie naar de plaats Marathon plaats. We bezochten de grafheuvel op de historische locatie van de Slag bij Marathon. Na een voordracht uit Herodotus’ Historiën en de uitreiking van een van de European Heritage Awards, volgde een ─ zeer bescheiden ─ “March for Heritage” naar het strand waar alle deelnemers van de conferentie en de aanwezigen van Elliniki Etairia en Europa Nostra konden genieten van het water, zand en een buffet.

    Op donderdag bezochten we op de vroege morgen de Akropolis. In verschillende groepen werden we rondgeleid langs de overblijfselen van de antieke heiligdommen. De gidsen wisten veel te vertellen over de geschiedenis, maar vooral ook de restauratiewerkzaamheden. Bij grote uitzondering werden de groepen meegenomen tot binnenin de monumenten. Zo stonden wij ineens midden in het Parthenon, waar de projectleider van de restauraties ons uitgebreid te woord stond.

    Na deze vier drukke dagen stapten we uitgeput op het vliegtuig terug naar huis. Intussen waren we veel indrukken, inspiratie en nieuwe contacten rijker. The Future is Heritage!

  • Het Nieuwe Verleden

    hans lemmerman April 18, 2019 940 keer bekeken 0 comments

    In Het Nieuwe Verleden geeft Het Wilde Oog (kunstenaarsduo Hans Lemmerman en Inge van Run) de erfenis van 18 jaar werken met Spakenburgse vrouwen in klederdracht door aan vertegenwoordigsters van klassieke culturen: Joodse, Surinaamse, Molukse, Marokkaanse, Sri Lankese en Vietnamese vrouwen. Ze zijn gefotografeerd bij kunstwerken uit Sonsbeekfestivals (van 1948 tot de 2016 editie) en op ArtEZ.                          Een dynamische omgang met culturen wordt op theatrale wijze zichtbaar gemaakt.

    Te zien in Rozet Arnhem: juni tot en met augustus 2019                                                                                                  Schouwburg Nijmegen: september en oktober 2019                                                                                                  Hogeschool Arnhem en Nijmegen (drie locaties): november 2019 tot en met juni 2020

    Foto: Het Wilde Oog/Frank Auperlé

     

  • Terugblik: We are now, what will the future bring?

    anoniem July 12, 2018 585 keer bekeken 0 comments

    Als er één ding is dat we in onze mooie, overweldigende week in Berlijn hebben geleerd is het: samen sta je sterk(er). Niet alleen geïnspireerde jongeren uit heel Europa hebben elkaar gevonden, maar ook de jeugdige Nederlandse organisatie smaakte naar meer. Met de crew- en denktankleden hebben we een hecht en bovenal enthousiast netwerk opgebouwd. Graag willen we de inspiratie die we tijdens de summit The Future is Heritage hebben opgedaan, gebruiken om in Nederland met enige regelmaat bij elkaar te komen. Het liefst willen we met de jonge erfgoedprofessionals in de toekomst vaker gaan samenwerken! De enthousiaste plannen zullen hopelijk in de loop van de zomer een duidelijkere invulling krijgen. 

    The Future: 2019
    Dit jaar werd extra groot uitgepakt doordat we aansloten bij de European Cultural Heritage Summit, die werd georganiseerd door Europa Nostra, de Deutsches Nationkomitee für Denkmalschutz en de Stiftung Preussischer Kulturbesitz ter gelegenheid van het Europees Jaar van het Cultureel Erfgoed.  Volgend jaar hopen we opnieuw deel uit te maken van het jaarlijkse congres van Europa Nostra, met opnieuw een Youth Summit. Ook staat na de zomer een uitvoerige evaluatie op de planning, met Henri Swinkels, gedeputeerde Leefbaarheid en Cultuur bij Provincie Noord-Brabant en met Sneška Quaedvlieg-Mihailović, secretaris-generaal van Europa Nostra. Dan zal blijken hoe we als team weer kunnen deelnemen aan de youth summit 2.0 en onszelf in het komende jaar gaan ontwikkelen!

    Foto: Het trotste team in het Märkisches Museum in Berlijn, Dyonna Benett

  • Jongeren over erfgoed - door Marc Wingens

    anoniem July 04, 2018 1014 keer bekeken 1 comments

    Youth Summit ‘The Future is Heritage’, Berlijn 19-22 juni 2018 / European Cultural Heritage Summit ‘Sharing Heritage Sharing Values’, Berlijn 18-25 juni 2018


    In de week van 18 tot 25 juni vond in Berlijn voor het eerst de European Cultural Heritage Summit plaats. Een week lang ontmoetten beleidsmakers en –beslissers op het hoogste niveau – er waren bv. ministers van cultuur uit vijf verschillende landen aanwezig – elkaar om te praten over het belang van erfgoed in een veranderend Europa. 

    Het zal wel aan de ‘high profile’ van de meeste deelnemers gelegen hebben, maar nieuwe, frisse ideeën of initiatieven waren er weinig te horen en aan de vorm waarin de ‘debates’ gegoten werden ontbrak interactiviteit. Er borrelde dan ook weinig energie op tijdens de diverse bijeenkomsten. Niettemin is er ‘in de wandelgangen’ en ’s avonds, tijdens de borrel, effectief zaken gedaan en zijn netwerken gevestigd of versterkt.

    Heel anders ging het toe tijdens de parallelle ‘Youth Summit’, met deelnemers tussen de 20 en 30 jaar, afkomstig uit 16 verschillende landen. Deze ‘top’ was georganiseerd door Erfgoed Brabant, Erfgoed Gelderland en KIEN (het kenniscentrum voor immaterieel erfgoed) op initiatief van de Brabantse gedeputeerde Henri Swinkels, die zelf ook aanwezig was. Dat een dergelijk congres tijdens een belangrijke internationale top vanuit Nederlandse provincies werd georganiseerd, was natuurlijk ongekend!

    Drie dagen lang gingen studenten en ‘young professionals’ met elkaar in discussie over allerlei aspecten van erfgoed die zij belangrijk vinden. Het ging van tradities in klokkenluiden tot slavernijverleden, waarbij ervaringen en inzichten uit verschillende delen van Europa met elkaar konden worden uitgewisseld. De jongeren gingen met grote onbevangenheid met elkaar in debat, waarbij zij lastige onderwerpen niet uit de weg gingen. 

    Van de grote hoeveelheid positieve energie die dit losmaakte, konden ook de ‘high’-profile-mensen profiteren tijdens de vrijdagochtendsessie van de grote ‘summit’. Vlak voor de lunch presenteerden de jongeren de resultaten van hun eigen congres, met een slotverklaring, verpakt in een inspirerend filmpje. De sfeer in de zaal veranderde onmiddellijk van passief in alert, nieuwsgierig en enthousiast!  

    Aan het einde van de week gingen de jongeren opgeladen naar huis, voorzien van een nieuw Europees netwerk van gelijkgezinden en vol plannen voor thuis. De ervaringen zijn zo goed dat het de bedoeling is de ‘summit’ in 2019 opnieuw te organiseren. 

    Maar ook de organisatie kon tevreden zijn. De provincies Noord-Brabant en Gelderland en hun erfgoedorganisaties hebben zich met deze jongerenbijdrage aan de European Cultural Heritage Summit goed op de kaart gezet bij congresorganisator Europa Nostra, maar ook bij het ministerie van OCW en bij ‘Brussel’. 

    Europa Nostra heeft ons gevraagd om hulp bij de vernieuwing van de eigen organisatie, waarbij het betrekken van jongeren heel belangrijk, maar niet het enige is. OCW ziet dat ook de provincie in staat is om op internationaal niveau een innovatieve bijdrage te leveren. Brussel tenslotte speelt met de gedachte om beleidsdoelen voortaan vaker via de regio’s te implementeren, waarbij erfgoed één van de instrumenten is.
    De beide ‘summits’ hebben veel opgeleverd, voor de jongeren én voor de provincies en hun erfgoedorganisaties. Nu is het zaak woorden in daden om te zetten en het momentum vast te houden!

    Geschreven door Marc Wingens, algemeen directeur Erfgoed Gelderland

    Foto: De deelnemers van The Future is Heritage op de binnenplaats van het Märkisches Museum in Berlijn, Arie Koelemij


     

  • The Future is Heritage – dag 4: de laatste dag, volgend jaar weer?

    anoniem June 28, 2018 1167 keer bekeken 1 comments

    De laatste dag van The Future is Heritage Youth Summit begon voor de deelnemers op verschillende locaties, maar eindigde gezamenlijk in een groot eindfeest. Deze vrijdag was namelijk dé dag dat we de uitkomsten van onze gesprekken, debatten en brainstormsessies in de vorm van het ‘Berlinwallpaper’ mochten overhandigen aan Europa Nostra en zo ook deel uitmaakten van het officiële Sharing Heritage Sharing Values congres. Op hetzelfde moment struinde een gedeelte van de deelnemers door Berlijn, waar een gids ze langs het Tweede Wereldoorlogverleden van de stad leidde.
    Omdat niet iedereen bij de uitreiking kon zijn, waren Aoife Hegarty, Eliseo Martinez Roig en onze eigen Wouter Hinrichs geselecteerd om de rol te overhandigen tijdens de European Cultural Heritage Summit. Ze kregen drie minuten op het podium en haalden er elke seconde uit!

    Wij zijn nu!

    Wouter Hinrichs, archeologiestudent en stagiair bij Erfgoed Gelderland beet de spits af met de woorden: “The Future is Heritage, but we are now! Binnen het erfgoedveld in heel Europa kunnen generaties onderling veel meer samenwerken dan ze nu doen. De afgelopen dagen hebben jonge erfgoedprofessionals geweldige gesprekken met elkaar gehad, innovatieve ideeën uitgewisseld en bijgedragen aan elkaars projecten en ideeën. Met samenwerken bereik je meer! Zo kunnen we erfgoed delen in Europa en de hele wereld. Wij, jonge erfgoed professionals, zijn misschien de toekomst in dit veld, maar we zijn er nu al en we zijn er klaar voor!”

    Aoife Hegarty, een Iers-Britse PhD studente uit Londen, benadrukte hoe mooi het is op deze manier verschillende culturen te representeren. “De jonge erfgoedprofessionals die elkaar de afgelopen dagen hebben gesproken, komen allemaal ergens anders vandaan en hebben andere vaardigheden en drijfveren. Door met elkaar over erfgoed te praten en samen te werken in het erfgoedveld definiëren we onze eigen identiteit, maar worden we ook bewust van het grotere plaatje. Als Europeanen zijn we trots op onze verschillen, maar ook op onze gelijkenissen!”

    Eliseo Martinez Roig, een PhD student uit Valencia en professioneel klokkenluider, zette de waarde van erfgoed centraal. “Samen hebben we onze gedachtes en ervaringen gedeeld. We hebben gepraat gewerkt en gediscussieerd. Erfgoed helpt om onszelf en anderen te begrijpen, maar bovenal maakt erfgoed gelukkig. Met deze positieve energie van erfgoed kan je anderen helpen en enthousiasmeren om zo samen erfgoed en jongeren in het erfgoedveld in Europa op de kaart te zetten!” Met deze woorden speelde Eliseo een filmpje af.

    Terwijl het filmpje speelde, rolden Wouter en Aoife de Berlinwallpaper uit. Hierbij schoten de secretarisgeneraal van Europa Nostra Sneska Quaedvlieg-Mihailović en lid van het Europese parlement uit Duitsland Petra Kammerevert ze direct te hulp. Zowel het filmpje als de rol werden met een daverend applaus ontvangen. De boodschap van The Future is Heritage kwam binnen!

    Het Europese beleidsdebat en de awardshow

    In de mooiste kleren toog een delegatie van de jonge professionals naar de European policy debate en de awardshow. Hier discussieerden experts in het veld (waaronder de Franse minister van Cultuur, de president of the Prussian Cultural Heritage Foundation Hermann Parzinger en de Franse journalist en awardwinnaar Stéphane Bern) over de toekomst van erfgoed in Europa. Kernpunten in hun debat waren: het terugbrengen van cultuur en erfgoed op nationale en Europese beleidsagenda’s en de gedeelde verantwoordelijkheid van erfgoed als drijvende kracht achter Europese identiteit en bindmiddel. Kortom: we moeten onze handen ineen slaan voor de toekomst. Deze dag was letterlijk een call for action. Erfgoed brengt de positieve energie terug die Europa maar al te hard nodig heeft. Het moet niet alleen behouden worden, maar juist onder de mensen worden gebracht. Erfgoed is de lijm die ons allemaal met elkaar verbindt.

    Deze waarden kwamen duidelijk terug in de prijsuitreiking European Union Prize for Cultural Heritage / Europa Nostra Awards. Elk jaar worden er zo’n 30 uitzonderlijke projecten in het Europese erfgoedveld beloond. Zeven van hen krijgen een Grand Prix ter waarde van €10.000 en één project krijgt de publieksprijs. Onder de dertig winnaars zaten onder andere het GeoCraftNL: Minecraft erfgoedproject van GeoFort en Vereniging Hendrick de Keyser.

    Afsluiting en terugblik

    Na al deze geweldige indrukken was het tijd voor een afsluitend feest. Het was nauwelijks te bevatten hoeveel nieuwe indrukken we in een paar dagen opdeden, hoeveel geweldige nieuwe mensen we ontmoetten en hoeveel we van elkaar hebben geleerd. Meedoen aan dit project was een fantastische ervaring. Eindelijk hadden we de tijd dit alles even te laten bezinken en na te praten met de groep, die in korte tijd er close was geworden. De afterparty eindigde in een Duitse straattent waar de DJ maar al te graag onze verzoekjes om Britney Spears en the Backstreetboys inwilligde. Al met al was het een mooie afsluiting van een geweldige week en zo ook het laatste deel van dit blog.

    Er rest me nog maar één ding te zeggen: The Future is Heritage, volgend jaar weer??

    Foto: Wouter presenteert onze boodschap tijdens het Sharing Heritage Sharing Values congres van Europa Nostra, Lieke van Alphen.

     

Cookie settings