Blogs

Kunst in tijden van corona; "Verbeelding brengt je overal."

Gabrielle de Nijs Bik 29-04-2020 1145 keer bekeken 2 reacties

Kunst in tijden van corona

“Verbeelding brengt je overal”

Is het je ook opgevallen, die intens blauwe hemel in maart en april? Ik werd er blij van. Die kleur geeft ruimte in mijn hoofd, gelegenheid om gedachten de vrije loop te laten. Het deed me denken aan de werken van de Arnhemse kunstenaar Thijs Linssen (1987), in het Huis der Provincie. Ze hangen op de begane grond, westzijde. Je ziet twee wonderlijke landschappen. Een woestijn en een graslandschap? Waar leiden het kronkelpaadje en het labyrint van witte paadjes naartoe? En waarvoor dienen die blauwe vlakken eigenlijk?

Tekst: Gabrielle de Nijs Bik, beeld: Thijs Linssen.

Ik weet het ook niet precies. Ze heten "Blue Wonder; untitled 1 en 2". Nummer 1 (die met woestijn) heeft een ondertitel: "See you in the future". Ik kan de kunstenaar natuurlijk om een toelichting vragen, maar dat doe ik doelbewust even niet. Want in het niet-weten ontstaat ruimte voor verbeelding. Je kunt de blauwe vlakken bijvoorbeeld zien als blue screens. Op een sombere dag denk je misschien aan een computerscherm dat een systeemfout aangeeft, een "blue screen of death" heet dat in vaktermen, “computer says no” denk ik ook. De enige manier om een uitweg te vinden is de servicedesk te bellen.

In een vrolijkere bui bieden de blauwe schermen je ruimte om er je ideale vakantielocatie in te projecteren: een tropisch eiland, een strandje in Bretagne, een ondergaande zon, een lommerrijk terras of een levendige stad. Of wie weet, de perfecte werkomgeving: een ruimte met fijne collega’s, goede discussies, een mooie inrichting met prikkelende kunst aan de muur…. Zaken die in tijden van corona ver weg lijken, maar die je als je je ogen sluit ook zo kan inbeelden. 

Ooit was ik in de woestijn in het zuiden van Marokko. In een herberg raakte ik aan de praat met een jongeman die me vertelde dat hij in Parijs was geweest. Ik was verrast, was nog maar weinig Marokkanen tegengekomen die in een ander land waren geweest. Ik wilde met hem het gesprek aanknopen over Parijs, dingen die hij er gezien had, totdat hij er aan toevoegde: “... dans mes rêves” (oftewel: "in mijn dromen"). Ik geloof dat ik niet meer veel tegen hem gezegd heb, maar ik dacht des te meer. Ik voelde me verwend dat ik wel kon gaan en staan waar ik wilde en tegelijkertijd vond ik het mooi wat hij zei. Nu, jaren later, in thuisisolatie, denk ik weer aan dat moment. Misschien hoef ik niet altijd op reis om ergens anders te kunnen zijn… Einstein zei het zo: “Logica brengt je van A naar B, verbeelding brengt je overal.”  

 

2  reacties

Velden met een * zijn verplicht.

We gebruiken CAPTCHA als controlemiddel om spam tegen te houden. Vink de checkbox aan om door te gaan. Mogelijk wordt er gevraagd om bepaalde afbeeldingen te selecteren.
 

Een momentje...
Bianca Roelink 12-05-20 om 22:46

Hoi Gabrielle,

Wat een mooie blog.

Met gesloten grenzen teren op herinneringen. Onbetaalbaar...

De luxe van zelfquarantaine.

Hartelijke groet, Bianca

 

 

Gabrielle 16-05-20 om 18:50

Leuk dat je reageer Bianca! Mooie herinneringen zijn ook veel waard! 
Hartelijke groeten terug.

 

Cookie-instellingen